Visie in projecten
Om met een project aan de slag te kunnen gaan moet men weten wat er is. Wat er is vertelt je wat over het verleden. Maar het levert ook onmisbare informatie over de toekomst op. Meestal heeft wat er is namelijk een reden. Er zit een verhaal achter. Let op de details, de vormen van het landschap, de rituelen, de richtingen en de posities. Er zijn ook dingen die je alleen maar kunt voelen en niet kunst zien. Ga op zoek naar de verhalen en het gevoel. Ga op zoek naar de dingen van het land.
Dan volgen vanzelf de logische vragen: Hoe kan ik er komen, is het bereikbaar, is het veilig? In wat voor land, in wat voor streek, in wat voor stad is het? Wat is daar verder?
Is de architectuur bijzonder, hoe is de bouwkundige staat. En als het project al een verleden heeft: wat is er allemaal al gebeurd, waarom is het fout gegaan? Welke documenten zijn er verder, waar kan ik die vinden. Het is de onmisbare kennis die je nodige hebt, het zijn de dingen van de fabriek.
Het is tijd om na te denken of om een sessie te beleggen: analyse en visie dat is waar het nu om gaat. Het wordt tijd voor creativiteit.
Het kan soms even duren voor die visie er is. Na de eerste sessie is er wel wat maar het klopt nog niet helemaal. Men wil eerst wat uitproberen. Soms gaat een project een paar keer over de kop voor het precies duidelijk wordt waar het naar toe gaat. Maar als je er maar hard genoeg voor werkt dan komt ze er: Visie.
Maar let op: visie is geen ingewikkeld verhaal. Het is iets wat je aan een kind van zes en aan je oma van 85 uit kunt leggen, pas als je dat lukt (en ze begrijpen het) dan is het goed.
De visie heb je nodig om de criteria en de kernbegrippen af te kunnen leiden. Zaken die je helpen bij het beantwoorden van de vragen: Waar moet het hier om gaan? Wat doe ik wel, wat doe ik niet? Waar maak ik waarde?
Als dat bekend is wordt het makkelijker (maar nooit gemakkelijk) om te bedenken wat je gaat doen: de toekomst.
